2012-01-26 12:09:15
Уйдаж байсаан би уйдаж байсан
Уйлж байсан,уурлаж байсан
Ганцаардаж байсан, галзуурч байсан
Ганц нэг удаа баярлаж байсан"Үнэндээ би гуниглаж чаддаггүй /Шүлэг/" цааш унших »
Энэ блогоос: | Үүцлэх | өөр блог » |
Блог үүсгэх | Нэвтрэх |
Уйдаж байсаан би уйдаж байсан
Уйлж байсан,уурлаж байсан
Ганцаардаж байсан, галзуурч байсан
Ганц нэг удаа баярлаж байсан
Төөрсөн үзэн ядалт
Намайг хайгаад олдог, надруу утаа болон ордог
Ганцхан үнэн үг хүлээсэн сэтгэл уйдсандаа утаагаар зугаацаж
Гаргаж бас дахин оруулдаг
Анхны бороон дусал цонх тогших чимээнээс
Ханын цагны чимээ чанга сонсогдох
Ийм орчлонд би дүлий амьдармаар байна.
Бүүдгэр гэрэлтэй унтлагын өрөөнд минь нэгэн бүсгүйн зураг байдаг. Инээмсэглэсэн гал цогтой нүд нь намайг яг тэр өрөөний хаалгаар ороход надруу хардаг. Танихгүй бүсгүйн зураг ...гэхдээ надад дотно. Хэзээ ч уйлдаггүй юм шиг тэр мөнхийн инээмсэглэл намайг тайтгаруулдаг ч байж болох...тийм нүднээс нулимс гарна гэхэд би лав итгэхгүй...баяр баясал дүүрэн нүд...тэр хэвээрээ ...тэр агшин мөнхөрсөн...гунигийн толбо ч байхгүй... сайхан нүд...тэр бүсгүй ингэж хэдэн удаа инээмсэглэж чадсан бол...ямар ч гуниггүй ...үргэлжлэл хэрэггүй агшин...
Цэнхэр өнгөтэй цулгуй хананд өлгөөтэй дугуй хэлбэртэй толь. Энэ толь энэ өрөөнд хэр удаж байгааг бүү мэд. Энэ толинд хэчнээн хүний дүрс тусаж байсан бол…толь хуучирчээ.
Галт тэрэг хүлээх зуур сонин уншиж байгаа мэт
Зуурдын зугаацал минь, түр зуурын сатаарал минь
Суугаад явсан галт тэрэгнээс андуурч буусан зөрлөг мэт
Хүсээгүй зогсоол минь, дасан зохицол минь
Ерөнхийлөгчийн өргөө
Саруулхан танхимын уужим цонхоор Ерөнхийлөгч тэнгэр ширтэн зогсоно. Тэнгэр хэмээх энэ хягааргүй орон зайг тэрээр огт мэдэрсэнгүй гагцхүү маргааш болох хүлээн авалтан дээр хэлэх үгээ бодон сэтгэл зовинох ажээ. Тэрээр хаалга тогших чимээнээр зангиагаа зассанаа
Яагаад би...
Цастай адилхан будрахыг хүсээд
Тэсгэм өвөл хаврын нар хүлээгээд
Гадаа зольбин нохой хуцахад цочоод
Гарт байгаа тамхиа унтарсныг мэдэхгүй сороод



Энэ шөнө нэг л зэврүүн... хүйтэн, нойр хүрэхгүй юм. Би уг нь унтах гэж нэг их зовдоггүй юмсан. Яагаад нойр хүрэхгүй байгаа юм болоо. Тэнгэрт нэг ч од алга. Одод хүртэл үүлний цаана нуугджээ... ийнхүү унтах гээд тарчилж байгаад нэг л мэдэхэд унтчихсан байлаа.
Цэлгэр том тайз...эргэн тойрон гэрэл асаалттай...модон шал, улаан хүрэн хөшиг...
Энэ тайзны голд нэгэн бүсгүй зогсоно...торомгор алаг нүд, гуалиг бие, тийм л уруул инээмсэглэж чадах сайхан инээмсэглэл... ямар нэгэн зүйлээс залхсан бас гэнэн харц... сайхан бүсгүй...ихэнх эрчүүдийн хэмжүүрээр...
Тэр жүжигчин...
Жавар хайрсан орчлонд ээжийг минь
Илчээрээ дулаацуулаарай нар минь нөмөрт би хорогдож
Даваа гаригийн шөнө
Цахирмаа цэцгийн анхилам үнэр хамар цоргин эргэн тойронд анир чимээгүй хаанчилна, би ямар нэг байшингийн дээвэр дээр байгаа бололтой надад бүх л бүтэн хот тэр чигээрээ харагдаж байлаа. Гэхдээ энэ газар яг л их хотын дунд байрлах төгс төгөлдөр байгалийн өчүүхэн орон зай мэт санагдана.
Намайг уйлахгүй бол нулимс минь гомддог...
Энэ гомдлыг хагацал тайлна
Намайг хагацахгүй бол зовлон гомддог...
Эхнэрийн төсөөлөл: Өнөөдрөөс хойш яг 20 хоногийн дараа болох нэгэн үдэшлэгийн урилгын хүлээн авсан эхнэр өөрийгөө тэр үдэшлэгт аль хэдийн очсон хэмээн төсөөлжээ. Эргэн тойрон хүмүүстэй уужим танхим нүдэнд харагдаж тэр тас хар өнгийн маш их үнэтэй даашинз өмссөн орж ирнэ...тэр даашинзыг дэлгүүрт харсан...маш гоё даашинз гэхдээ үнэтэй...бүр өмсөж үзсэн.... жоохон барьж байсан ... турах хэрэгтэй...хорь хоног бараг юм идэхгүй...тэр даашинзыг өмсөж орж ирнэ...эмэгтэйчүүдийн атаархсан харц... эрчүүдийн шохоорхсон харц...ихэмсэг алхана...
Сүүлчийн борооноор чийгтсэн газрыг
Шаргал навчис хучихыг намар гэдэг юм уу?
Өнөөдрүүд өчигдрөөс тасарч маргааш луу
Навч адил хийсэхэд
Би мод шиг нүцгэрч
Гойд зүйлгүй энэ бяцхан тосгонд үзэсгэлэнт бүсгүй Дива, үзэшгүй муухай эр Авид хоёр амьдрах бөгөөд энэ хоёр эсргэцэл урсгал ус мэт өнгөрөх нэгэн хэвийн амьдралыг үл ялиг ч гэсэн сонирхолтой болгоно.
Сэтгэл чинь хаана байна гэж хэн нэгэн надаас асуухад
Салхи шиг бас үүлтэй тэнгэр шиг
Сархадтай хундага шиг бас хоосорсон лонх шиг
Санаа алдахад хийссэн хүслээ бичсэн цаас шиг
Нэг л мэдэхэд хавар болно...
Нимгэрсэн мөс гутлын уланд цуурах чимээнд
Нисэхийн хүслэн болжморын толгойд лугшихад
Хөнгөн санаа алдалт охидын даашинзанд хоргодоод
Хүйтний үнэр салхины сэвшээнд хөөгдөөд
Нэг л мэдэхэд хавар болно...Ulaanbaatar |








![]() |
