2009-06-26 19:59:42
Анхны бороон дусал цонх тогшиход Би сэрлээ...
Хаврын анхны бороо... дусал дуслаар... нэг нэгээр газар бууна бас шингэнэ...
Сэтгэл нэг л сонин болчихлоо.. аз жаргалаар дүүрэн гуниг бүх л биеийг минь эзэмдэх шиг...
Бүх л ургамал нахиалдаг бас цэцэглэдэг... "Мод бид хоёр /Өгүүллэг/" цааш унших »

Хоёр модон шонг холбосон нарийхан олс... түүн дээгүүр гараа алдлан тэнцвэрээ олж анхааралтай, болгоомжтой алхах нэгэн эр... энэ бүхнийг харахаар цугласан цөөхөн хэдэн хүмүүс...
Бороогүй тэнгэр...
Нойтон хөрс бас өвс...
Ишнээсээ тасарсан багваахай цэцгийн үр...
Зовлонгоос үл тасарсан
Нартай тэнгэр...
Харанхуйг хүсэх хүсэл
Уйтгарт шөнийн бороо зүрх тогшоод
Урьд шөнийн зүүдийг амилуулах шиг
Гал ийн өгүүлрүүн
Ирээдүйг Би түймэрдэн шатаахгүй
...хэрвээ намайг асаахгүй бол
Исгэрэх салхи ч үүнд буруугүй
Итгэхгүй бол Бурхан гэрчилнэ
Би бол гуниг
Намрын навч мөчрөөсөө тасрах
Мөнх бусын чимээ ирээдүйг цочооход
Насны дурсамж цаг хугацаанаас зүүгдэн өнөөдөрт айлчилж
Нүдэнд ирж урсдаг
Тэгээд унтарч буй лааны гэрлээс
Утга учир хайн тэнүүчлэх бодолд дассан
Би бол гуниг
Үзэгдэхүйн чимээг сонсож үзэв үү
Үнэндээ тэр чинь сонсогдохуйд л харагдана
Намайг уйлахгүй бол нулимс минь гомддог...
Энэ гомдлыг хагацал тайлна
Намайг хагацахгүй бол зовлон гомддог...
Энэ гомдлыг тэнэглэл тайлна
Тэр нэгэн шөнө...
Чулуун зүрх цээж дараад
Хундага дарсанд намайг живүүллээ
Тэгэхэд би тэнгэрт гэрэлтэх одноос аврал эрэн гараа сунгахад
Тэр од намайг тохуурхан инээлээ
Намайг тайтгаруулах гэж нар манддаггүйг мэдэх болохоор
Насан туршдаа эзэн нь байх хувь тавилангаасаа би уучлал гуйхгүй
Жижигхэн давчуу бүгчим өрөө...зузаан чулуун ханатай, хаалга байхгүй, харин уудам саруул цонхтой, тэр цонхны шил нь маш зузаан. Би хэзээ ч тэр цонхыг хагалж чадахгүй мэт санагдана... бас ямар ч тавилга байхгүй чулуун хана, чулуун шал.
Шоргоолж мэт багширсан үй олон хүмүүсийн "онцгой" бараагаа зарах гэж ам булаалдан орилох нь энэ том худалдааны гудамжны утга учрыг тайлах мэт санагдана. Энэ их дуу чимээн дундаас
Тодорхойгүй маргааштай өнөөдөр болзоод
Тодорхой намтар бичихийг хүснэ
Хананд шигдэх үгс дэндүү гэмээр үсчсэн ч
Энэ өдөр миний хувьд маш чухал өдөр. Нойрсож байсан зүрх сэтгэлийг минь сэрээсэн нэгэн сайхан бүсгүйтэй оройн 8 цагт болзсон юм. Би ч энэ болзоонд өглөө босоод л бэлтгэж эхэллээ... Тэгээд бараг гурван цагийн өмнө би хувцсаа өмсөөд хүлээгээд суучихлаа.
Хаалга тогших чимээнээр Хүлээлт ухасхийн босов.
Үүдэн дээр зогсох бараан хувцастай хүний хараад Хүлээлт итгэл алдарсан байдалтай
- Ноён Ганцаардал Та дахиад л хүрээд ирэв үү... гэж хэлэхэд
Түнэр харанхуй, гудамжны сүүмгэр гэрэл, богино банзал, урт хөл, хямдхан гоо үзэсгэлэн...
Энэ дүр зураг миний амьдралын үнэ цэнэ... нарнаас би ичдэг... тэр дэндүү их гэрэлтдэг... миний бүх нууцыг дэлгэчихдэг учраас би айдаг... сар бас одонд би дуртай...тэр намайг нуудаг ядаж нуухыг оролддог... бүдүүлэг үг, шалиг харц, архины эхүүн үнэр миний дасан зохицол...
Гуравхан үсэг...
Намайг тэнгэрт нисгэнэ
Бас газарт булна ...тай ...гүй
Хавар... хавар... хавар
Би хайлаагүй
Хайлж урсаагүй
Би цас биш чи нар биш
Гуниглахгүйн тулд би гадагшаа гараад
Гудамжинд инээмсэглэл хайсаар нэлээд алхлаа
Гуниглахгүйн тулд цагаа зогсооход
Хаврын зөөлөн салхины сэвшээнд туугдан нэгэн цэцгийн үр хийснэ... Энэ бол ертөнцийн хаа нэгтэй ургасан үзэсгэлэнт зэрлэг сарнайн дэлбээн дээр бойжин салхинд хувь тавилангаа даатгасан нэгэн хувь тавилан...


















